ŚRODA POPIELCOWA

Na środę 5 marca br. przypada POPIELEC i rozpoczyna się okres Wielkiego Postu – czas szczególnego rozważania Męki i Śmierci Chrystusa. W środę obowiązuje post zarówno jakościowy jak i ilościowy, czyli wolno spożyć jeden posiłek do syta i nie wolno spożywać pokarmów mięsnych. Prawem o wstrzemięźliwości są związani wszyscy powyżej 14. roku życia, a prawem o poście – osoby pełnoletnie do rozpoczęcia 60. roku życia.

Msze Św. tego dnia odprawiane będą o godz. 07.30., 09.00., 18.00., oraz dodatkowo o godz. 19.00.
Tego dnia kancelaria parafialna nie będzie czynna.

W czasie Mszy w Środę Popielcową dokonuje się obrzędu posypania głowy popiołem. Popiół jest przygotowywany z gałązek poświęconych w poprzednim roku podczas Niedzieli Palmowej. Kapłan poświęca popiół, a następnie posypuje nim głowy wiernych, mówiąc: „Nawracajcie się i wierzcie Ewangelii (Mk 1,15) albo „Pamiętaj, że jesteś prochem i w proch się obrócisz” (por. Rdz 3,19). Akt ten symbolizuje ułomność i przemijalność człowieka, jest znakiem żałoby i pokuty. Zaleca się pielęgnowanie zwyczaju zabierania dla nieobecnych poświęconego popiołu jako znak łączności z całym Kościołem rozpoczynającym okres pokuty.

Serdecznie zapraszamy!

Odmieńmy sposób życia, pokutujmy w popiele i włosiennicy, pośćmy i płaczmy przed Panem, gdyż Bóg nasz jest pełen miłosierdzia i gotów odpuścić nam nasze grzechy.

(por. Jl 2,13)

Od niepamiętnych czasów popiół jest obrazem ułomności i przemijania człowieka, znakiem żałoby i pokuty. Nie tylko u Izraelitów, ale u Egipcjan, Arabów i Greków posypywanie głowy popiołem wyrażało skargę, smutek, skruchę, pokutę. Na tym tle zrozumiałe są starochrześcijańskie zwyczaje i formy pokutne: rozpoczynając publiczną pokutę wielcy grzesznicy przywdziewali zgrzebne szaty i włosiennice, posypywali sobie głowy popiołem, żyli o chlebie i wodzie (por. Ps 102,10; Iz 58,5; Mt 11,21).

Adwent to czas oczekiwania na przyjście Jezusa. Adwent zaczyna się w niedzielę po uroczystości Chrystusa Króla czyli między 29 listopada a 3 grudnia. Trwa on od 23 do 28 dni, z których cztery zawsze są niedzielami. Adwent kończy się wigilią Bożego Narodzenia, która niekiedy zbiega się z czwartą niedzielą Adwentu. Adwent rozpoczyna się od pierwszych nieszporów pierwszej niedzieli Adwentu, a kończy się pierwszymi nieszporami Bożego Narodzenia. Pierwsza niedziela Adwentu zawsze rozpoczyna nowy rok liturgiczny w Kościele.  Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego "adventus", które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to, oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość, gdyż jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu Gloria nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe zabrzmienie hymnu anielskiego śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).  Owo oczekiwanie ma swoje trzy znaczenia:

Zapraszamy do wysłuchania adwentowych nauk rekolekcyjnych
które w tym roku wygłosił ks. dr Michał Siennicki SAC.

08-12-2024 1 dzień rekolekcji wielkopostnych – ks. dr Michał Siennicki SAC

09-12-2024 2 dzień rekolekcji wielkopostnych – ks. dr Michał Siennicki SAC

10-12-2024 3 dzień rekolekcji wielkopostnych – ks. dr Michał Siennicki SAC