6 grudnia na Roratach dzieci odwiedził Święty Mikołaj z prezentami

30 listopada br. rozpoczęliśmy zapaleniem
pierwszej świecy w wieńcu adwentowym

Adwent to czas w kościele katolickim mający przygotować wiernych na ponowne przyjście Jezusa Chrystusa. Adwent rozpoczyna się na cztery niedziele przed świętami Bożego Narodzenia, dodatkowo pierwsza niedziela adwentu rozpoczyna Rok Liturgiczny. W kościele kapłan nosi ornat w kolorze fioletowym, a na ołtarzu leży wieniec, w którym znajdują się cztery świecie. Podczas każdej niedzieli zapalana jest kolejna świeca. Adwent trwa do wigilii Bożego Narodzenia, czyli do 24 grudnia.

Podczas trwania adwentu wierni powinni odpowiednio przygotować się do nadchodzących świąt. To okres modlitwy, wyciszenia oraz przygotowania do nadejścia na świat Chrystusa.

W związku z okresem Adwentu zapraszamy na RORATY w Naszej Parafii codziennie od poniedziałku do soboty o godzinie 7.00 rano – poprzedzone śpiewem Godzinek do Matki Bożej o godz. 06.45.

Adwent to czas oczekiwania na przyjście Jezusa. Adwent zaczyna się w niedzielę po uroczystości Chrystusa Króla czyli między 29 listopada a 3 grudnia. Trwa on od 23 do 28 dni, z których cztery zawsze są niedzielami. Adwent kończy się wigilią Bożego Narodzenia, która niekiedy zbiega się z czwartą niedzielą Adwentu. Adwent rozpoczyna się od pierwszych nieszporów pierwszej niedzieli Adwentu, a kończy się pierwszymi nieszporami Bożego Narodzenia. Pierwsza niedziela Adwentu zawsze rozpoczyna nowy rok liturgiczny w Kościele.  Adwent jest wyjątkowym czasem dla chrześcijan. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego "adventus", które oznacza przyjście. Dla starożytnych rzymian słowo to, oznaczało oficjalny przyjazd cezara. Dla chrześcijan to radosny czas przygotowania na przyjście Pana. Oczekiwanie na przyjście Chrystusa musi rodzić radość, gdyż jest oczekiwaniem na przyjście Jezusa. Dlatego też Adwent jest nie tyle czasem pokuty, ile raczej czasem pobożnego i radosnego oczekiwania. Opuszczenie hymnu Gloria nie jest wyrazem pokuty, jak w Wielkim Poście, lecz znakiem czekania na nowe zabrzmienie hymnu anielskiego śpiewanego w noc narodzenia Jezusa (Łk 2, 14).  Owo oczekiwanie ma swoje trzy znaczenia:      * Najpierw wspominamy oczekiwanie na pierwsze, historyczne przyjście Jezusa. Łączyny się z tymi wszystkimi pokoleniami ludzi sprawiedliwych z czasów starego testamentu, którzy przez wieki oczekiwali na przyjście Mesjasza. Liturgia adwentowa ukazuje postacie tych świętych, którzy poprzedzili lub przepowiadali przyjście Mesjasza. Bóg już po grzechu pierworodnym obiecał, że przyjdzie "Potomek" Niewiasty, który zgładzi szatana. Naród wybrany przez wieki z nadzieją oczekiwał spełnienia tej obietnicy. Jan Chrzciciel stał się głosem wołającym, który zapowiadał przyjście Oblubieńca. Wpatrujemy się także w Maryję, która w szczególny sposób Jezusa oczekiwała. Ona poprzez swoje "niech mi się stanie", które wyraża Jej posłuszeństwo, uczy nas posłuszeństwa Słowu w wierze.     * Bezpośrednio nasze myśli biegną ku Bożemu Narodzeniu - oczekujemy świąt, poprzez modlitwę, roraty, adwentowe postanowienia przygotowujemy się do tego świątecznego czasu. Bóg stał się człowiekiem, przyszedł do nas, a więc i my winniśmy wyjść Bogu naprzeciw, aby spotkać się z wcielonym Synem Bożym. W tym czasie winno się odprawiać rekolekcje, które mają nam pomóc przygotować się na spotkanie z Jezusem.  

Przez cały listopad o godz. 18.00. celebrowana jest
WYPOMINKOWA ZBIOROWA MSZA ŚW. ZA ZMARŁYCH
Serdecznie wszystkich zapraszamy do wspólnej modlitwy!

W listopadzie modlimy się za zmarłych z naszych rodzin, przyjaciół i znajomych.

Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych Kościół obchodzi 2 listopada i w tradycji polskiej dzień ten jest nazywany Dniem Zadusznym lub inaczej „zaduszkami”. To wspomnienie wprowadził opat benedyktynów w Cluny we Francji, św. Odilon (Odylon). On to w 998 r. zarządził modlitwy za dusze wszystkich zmarłych w dniu 2 listopada. Termin ten i sama idea szybko rozprzestrzeniły się we Francji, Anglii, Niemczech, Italii. W XIII w. zwyczaj ten w Kościele rzymskim stał się powszechny.

Kościół Katolicki wiarą w tajemnicę Świętych Obcowania uświadamia wszystkim wiernym, że obok Kościoła Pielgrzymującego przez doczesność i Kościoła Zbawionych w Niebie istnieje też Kościół Pokutujących w Czyśćcu. Nie wiemy, które dusze zmarłych ludzi, zanim dostaną się do nieba muszą poddać się czyśćcowej pokucie. Z doświadczenia jednak wiemy, że słaba ludzka natura, skłonna do grzechu sprawia, że niewielu po śmierci idzie bezpośrednio do nieba. Dlatego Kościół modli się za wszystkich zmarłych, szczególnie w miesiącu listopadzie, który jest miesiącem modlitewnej solidarności Kościoła Pielgrzymującego na ziemi z Kościołem Pokutującym w Czyśćcu. Dusze po śmierci człowieka nie mogą już zasługiwać dla siebie, dlatego nie mogą nic uczynić w swojej sprawie. Potrzebują modlitwy ludzi żyjących, aby skrócić okres pokuty i wcześniej dostać się do nieba. Ze swej strony potrafią okazać wielką wdzięczność tym, którzy modlą się za nie.

Każdy listopad w naszej Społeczności parafialnej jest miesiącem w którym o godz. 18.00., rozpoczynamy w naszej Wspólnocie Parafialnej celebrować zbiorowe Msze Święte o życie wieczne w niebie dla dusz zmarłych poleconych w wypominkach.